Zachęcamy każdego do wspólnej modlitwy.
Na stałe obejmujemy intencją: Kościół, naszą Parafię, Kapłanów, grzeszników ciężkich, dusze w czyśćcu cierpiące, konających i młodzież, za którą nikt się nie modli. Zawsze oddajemy Panu Jezusowi Miłosiernemu intencje każdej osoby modlącej się z nami.
1 pażdziernika 2026 r. odmawiamy Dzień 5 Nowenny, a następnie przez kolejne 8 dni kontynuujemy modlitwę (wszystkie dni Dzień 5 Nowenny).
Co oznacza herezja w XXI wieku? Dzisiaj kontekst jest zupełnie inny. Żyjemy w erze pluralizmu religijnego, dialogu międzyreligijnego i szacunku dla różnych wierzeń. Jak więc Kościół katolicki definiuje herezję w XXI wieku? Katechizm Kościoła Katolickiego, w punkcie 2089, daje jasną definicję:
Herezja w XXI wieku: Co oznacza bycie heretykiem dzisiaj według Kościoła katolickiego? „uporczywe, po przyjęciu chrztu, zaprzeczanie prawdzie, w którą trzeba wierzyć mocą wiary Bożej i katolickiej, albo uporczywe powątpiewanie o niej.” Innymi słowy, osoba ochrzczona, która świadomie odrzuca istotną prawdę wiary chrześcijańskiej, popada w herezję. Warto zwrócić uwagę na dwa kluczowe elementy tej definicji: po pierwsze, herezja wiąże się z „uporczywością”, czyli z postawą stałego odrzucania objawionej prawdy; po drugie, herezja odnosi się do prawd, w które „trzeba wierzyć mocą wiary Bożej i katolickiej”, co oznacza, że nie każdy spór doktrynalny jest herezją, lecz tylko ten, który dotyczy fundamentów wiary.
Herezja a codzienne życie Jak to wpływa na codzienne życie katolików w XXI wieku? Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że pojęcie herezji jest czymś odległym dla większości wierzących, zarezerwowanym dla teologów lub akademików. Jednak rzeczywistość jest taka, że wszyscy chrześcijanie są powołani do życia w zgodzie z wyznawaną wiarą, a herezja, w swoim najgłębszym znaczeniu, jest od niej odstępstwem. W dzisiejszym kontekście herezja może przejawiać się w bardziej subtelny, ale nie mniej niebezpieczny sposób. Żyjemy w społeczeństwie, które promuje relatywizm, ideę, że nie istnieją prawdy absolutne i że każdy może zdefiniować swoją „prawdę”. Ta mentalność może wpływać na wierzących, skłaniając ich do kwestionowania lub minimalizowania fundamentalnych prawd wiary katolickiej.
Na przykład coraz częściej można usłyszeć osoby identyfikujące się jako katolicy, które twierdzą, że zmartwychwstanie Chrystusa nie jest dosłownie prawdziwe, ale jedynie symbolem nadziei. Albo że dogmaty maryjne, takie jak Niepokalane Poczęcie, to po prostu pobożne mity bez rzeczywistych podstaw. Takie stanowiska, choć mogą wydawać się nieszkodliwe, są odstępstwem od wiary katolickiej, a w niektórych przypadkach mogą być uznane za formy herezji, jeśli są uporczywie podtrzymywane. Wezwanie do wierności wierze W tym kontekście kulturowym katolicy są wezwani do pozostania wiernymi wierze, którą otrzymali – nie jako ciężar lub przymus, ale jako zaproszenie do życia w prawdzie i miłości Boga. Kościół nie postrzega herezji jedynie jako naruszenia prawnego lub intelektualnego błędu, ale jako odstępstwo, które głęboko wpływa na życie duchowe osoby. Wiara katolicka jest wiarą integralną, która stara się objąć wszystkie aspekty życia wierzącego, od jego relacji z Bogiem po zaangażowanie wobec innych. Aby uniknąć popadnięcia w herezję, istotne jest pielęgnowanie postawy pokory i otwartości na prawdę. Oznacza to gotowość do nauki, do pogłębiania wiedzy o wierze i do szukania wskazówek Kościoła w trudnych kwestiach. Oznacza to także życie zgodnie z nauczaniem Kościoła, nie tylko teoretycznie, ale również w codziennej praktyce. Zakończenie: Wezwanie do nawrócenia i jedności Bycie heretykiem dzisiaj, podobnie jak w dawnych czasach, nie sprowadza się jedynie do posiadania odmiennego poglądu. Herezja jest zerwaniem z prawdą Bożą, prawdą, która nie tylko jest uznawana intelektualnie, ale przeżywana w przemianie życia. Kościół katolicki wciąż wzywa wszystkie swoje dzieci do nawrócenia, jedności i wierności wierze przekazanej przez Chrystusa i Apostołów. W tym XXI wieku, naznaczonym zamętem i relatywizmem, wyzwanie dla katolików polega na trwaniu w prawdzie, nie z powodu sztywności, ale z miłości do Boga i Jego objawienia. Ostatecznie, stawką nie jest tylko jakaś doktryna, ale nasza relacja z Bogiem, który zaprasza nas do życia w pełni i w jedności z Nim
Catholicus.eu Europejscy katolicy po polsku
– Dziś sprowadź Mi dusze heretyków i odszczepieńców, i zanurz ich w morzu miłosierdzia Mojego; w gorzkiej męce rozdzierali Mi ciało i serce, to jest Kościół Mój. Kiedy wracają do jedności z Kościołem, goją się rany Moje i tym sposobem ulżą Mi męki.
Św. Siostra Faustyna:
I dla tych, co podarli szatę Twej jedności,
Płynie z Serca Twego zdrój litości.
Wszechmoc miłosierdzia Twego, o Boże,
I te dusze z błędu wyprowadzić może.
Jezu najmiłosierniejszy, który jesteś dobrocią samą, Ty nie odmawiasz światła proszącym Ciebie, przyjm do mieszkania najlitościwszego Serca swego dusze heretyków i dusze odszczepieńców, i pociągnij ich swym światłem do jedności z Kościołem, i nie wypuszczaj ich z mieszkania najlitościwszego Serca swego, ale spraw, aby i oni uwielbili hojność miłosierdzia Twego.
Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia swego na dusze heretyków i odszczepieńców, którzy roztrwonili dobra Twoje i nadużyli łask Twoich, trwając uporczywie w swych błędach. Nie patrz na ich błędy, ale na miłość Syna swego i na gorzką mękę Jego, którą podjął dla nich, gdyż i oni są zamknięci w najlitościwszym Sercu Jezusa. Spraw, niech i oni wysławiają wielkie miłosierdzie Twoje na wieki wieczne. Amen.
. KORONKA DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO
(do odmawiania na zwykłej cząstce różańca – 5 dziesiątków)
Na początku
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy naszym winowajcom i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą. Błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.
Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego. Stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.
Na dużych paciorkach (1 raz)
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.
Na małych paciorkach (10 razy)
Dla Jego bolesnej męki, miej miłosierdzie dla nas i całego świata.
Na zakończenie (3 razy)
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem.