Nieustająca Nowenna do Miłosierdzia Bożego – dzień 7



Zachęcamy każdego do wspólnej modlitwy.
Na stałe obejmujemy intencją: Kościół, naszą Parafię, Kapłanów, grzeszników ciężkich, dusze w
czyśćcu cierpiące, konających i młodzież, za którą nikt się nie modli. Zawsze oddajemy Panu Jezusowi
Miłosiernemu intencje każdej osoby modlącej się z nami.
30 grudnia 2021 r. odmawiamy Dzień 7 Nowenny, a następnie przez kolejne 8 dni kontynuujemy
modlitwę (wszystkie dni Dzień 7 Nowenny).
„Wszystkim duszom, które uwiebiać będą to Moje miłosierdzie i szerzyć jego cześć, zachęcając inne
dusze do ufności w Moje miłosierdzie – dusze te w godzinę śmierci nie doznają przerażenia.
Miłosierdzie Moje osłoni je w ostatniej walce” (Dz 1540).
Dobrze głosić Miłosierdzie
W szerzeniu czci Miłosierdzia  niezwykle ważne  jest poprawne przekazywanie orędzia, w tym troska
o czystość kultu Miłosierdzia Bożego w formach przekazanych przez Siostrę Faustynę. Wiadomo, że w
naszych czasach kult Miłosierdzia Bożego cieszy się wielką popularnością. W związku z tym pojawiło 
się wiele  publikacji,  które w sposób bardzo uproszczony, a nieraz błędny upowszechniają
nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego, co wpływa na jego niewłaściwą praktykę.
Teologiczny fundament pod to nabożeństwo położył ks. prof. Ignacy Różycki w rozprawie na temat
pism Siostry Faustyny przygotowywanej dla potrzeb procesu beatyfikacyjnego. Skrót tej rozprawy
został opublikowany w broszurze zatytułowanej: „Miłosierdzie Boże. Zasadnicze rysy nabożeństwa do
Miłosierdzia Bożego”, natomiast całość – w książce pt.: „Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego”
(Wydawnictwo „Misericordia”, Kraków 1999, wyd. II – 2008). W świetle tej rozprawy istotą
nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego jest postawa ufności wobec Pana Boga (czyli biblijna postawa
zawierzenia), oraz postawa miłosierdzia wobec bliźnich. Dopiero na tym fundamencie wznoszą się
formy kultu: obraz Jezusa Miłosiernego, święto Miłosierdzia,  Koronka do Miłosierdzia Bożego,
Godzina Miłosierdzia i szerzenie czci Miłosierdzia. Z tymi postaciami nabożeństwa do Miłosierdzia
Bożego związane są obietnice Pana Jezusa, które przekazał wszystkim (nie tylko samej Siostrze
Faustynie, jak to ma miejsce przy akcie: O Krwi i Wodo czy Nowennie do Miłosierdzia Bożego). Jeśli
zabraknie fundamentu, czyli kształtowania życia chrześcijańskiego w duchu ufności wobec Boga i
miłosierdzia względem bliźnich, to żadna z form kultu nie będzie autentycznym aktem nabożeństwa i
nie przyniesie oczekiwanych skutków. Zatem – pisze ks. I. Różycki – jeśli ktoś na przykład odmawia
Koronkę do Miłosierdzia Bożego, a nie ma równocześnie ufności, nie otrzyma w zamian nic z tego, co
Jezus do ufnego odmawiania Koronki przywiązał.
Najczęściej spotykane błędy w upowszechnianiu i praktyce nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego
wypływają z fragmentarycznego traktowania tekstu „Dzienniczka” i z niewłaściwej praktyki tego
nabożeństwa.

Fragmentaryczność polega na wyrywaniu z  „Dzienniczka”  poszczególnych zdań i upowszechnianiu
ich bez analizy całości dzieła. Wtedy publikowane zdanie (wypowiedź) traktuje się jak aksjomat lub
jako całą prawdę o czymś. Przykłady:
 Pragnę, aby było zgromadzenie takie, które będzie głosiło i wypraszało miłosierdzie Boże dla
świata. Ktoś czytając tylko to zdanie sądzi, że Pan Jezus pragnie, aby powstało konkretne
zgromadzenie zakonne, które podejmie określone zadania. Tymczasem z analizy całości
„Dzienniczka” wynika, że Panu  Jezusowi  nie  chodzi  o jakieś  jedno zgromadzenie, ale o
wielkie dzieło w Kościele, które dziś nazywamy Apostolskim Ruchem Bożego Miłosierdzia
(zob. Dz. 1155).
 Dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie (czy inne obietnice podawane bez warunków).
Ta, czy inne obietnice Pana Jezusa spełnią się wówczas, gdy człowiek dotrzyma pewnych
warunków, którymi w nabożeństwie do Miłosierdzia Bożego są: ufność wobec Pana Boga i
postawa czynnej miłości bliźniego. Dusza, która czcić będzie ten obraz…, tzn. ta, która modli
się przed nim z ufnością i ufną modlitwę łączy z uczynkami miłosierdzia, a nie ta która np.
nosi obrazek w portfelu.
 Częstym błędem jest propagowanie poszczególnych form nabożeństwa do Miłosierdzia
Bożego np. Koronki, Nowenny czy Litanii bez wyjaśnienia, co jest istotą kultu Miłosierdzia
Bożego oraz wyróżnienia uprzywilejowanych form kultu od innych modlitw zapisanych w
„Dzienniczku” Siostry Faustyny.
Druga grupa  błędów  pochodzi z niewłaściwej  praktyki nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego i polega
najczęściej na:
 pomijaniu kształtowania u wiernych chrześcijańskiej postawy ufności wobec Boga i
miłosierdzia wobec bliźnich, a ograniczanie się do dewocji, np. odmawiania Koronki,
 dodawaniu lub ujmowaniu słów przy odmawianiu Koronki do Miłosierdzia Bożego,
 łączeniu prywatnych objawień i nabożeństw,
 traktowaniu posłannictwa Siostry Faustyny w oderwaniu od Pisma Świętego.
Orędzie Miłosierdzia, którym mamy  żyć i dzielić  się z innymi jest wielkim darem Boga dla naszych
czasów, darem, który jest znakiem nadziei, rękojmią zbawienia i światłem oświetlającym ludzkie drogi
w trzecim tysiącleciu wiary, dlatego winien być przekazywany w wielkiej  pokorze i zgodnie z
zamysłem Jezusa. Orędzie to – jak powiedział Ojciec Święty Benedykt XVI – jest rzeczywiście głównym
przesłaniem naszych czasów: miłosierdzie jako Boża moc, jako Boża granica dla zła całego
świata. Dlatego istnieje ogromna potrzeba, by tym darem dzielić się jak najlepiej i z wielką hojnością.
s. M. Elżbieta Siepak ZMBM
Dzień siódmy Nowenny do Miłosierdzia – z Dzienniczkiem
Słowa Pana Jezusa:
– Dziś sprowadź Mi dusze, które szczególnie czczą i wysławiają miłosierdzie
Moje, i zanurz je w miłosierdziu Moim. Te dusze najwięcej bolały nad Moją
męką i najgłębiej wniknęły w ducha Mojego. One są żywym odbiciem Mojego
litościwego serca. Dusze te jaśnieć będą szczególną jasnością w życiu
przyszłym, żadna nie dostanie się do ognia piekielnego, każdej
szczególnie bronić będę w jej śmierci godzinie.
Św. Siostra Faustyna:
Jezu najmiłosierniejszy, którego Serce jest miłością samą, przyjmij do mieszkania
najlitościwszego Serca swego dusze, które szczególnie czczą i wysławiają wielkość

miłosierdzia Twego. Dusze te są mocarne siłą Boga samego; wśród wszelkich
udręczeń i przeciwności idą naprzód ufne w miłosierdzie Twoje, dusze te są
zjednoczone z Jezusem i dźwigają ludzkość całą na barkach swoich. Te dusze nie
będą sądzone surowo, ale miłosierdzie Twoje ogarnie je w chwili zgonu.
(…) Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia na dusze, które wysławiają i
czczą największy przymiot Twój, to jest niezgłębione miłosierdzie Twoje, [a] które
są zamknięte w najlitościwszym Sercu Jezusa. Dusze te są żywą Ewangelią, ręce
ich pełne uczynków miłosierdzia, a dusza ich przepełniona weselem śpiewa pieśń
miłosierdzia Najwyższemu. Błagam Cię, Boże, okaż im miłosierdzie swoje według
nadziei i ufności, jaką w Tobie położyli, niech się spełni na nich obietnica Jezusa,
który im powiedział, że: Dusze, które czcić będą to niezgłębione miłosierdzie
Moje – Ja sam bronić je będę w życiu, a szczególnie w śmierci godzinie, jako
swej chwały.
KORONKA  DO  MIŁOSIERDZIA  BOŻEGO

  (do odmawiania na zwykłej cząstce różańca – 5 dziesiątków)

        Na początku
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako
w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy jako i
my odpuszczamy naszym winowajcom i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą. Błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony
owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi, teraz i w
godzinę śmierci naszej. Amen.
Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego
jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod
Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał.
Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego. Stamtąd przyjdzie sądzić żywych i
umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów
odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.
        Na dużych paciorkach (1 raz)
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana
naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.
Na małych paciorkach (10 razy)
Dla Jego bolesnej męki, miej miłosierdzie dla nas i całego świata.
Na zakończenie (3 razy)
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem.

Komentarze są zamknięte.